Durgical
TR
Uygulama

Osmotik demiyelinizasyon sendromu (santral pontin miyelinoliz)

Düşük kan sodyumunun çok hızlı düzeltilmesine bağlı, başlıca ponsta beyin hasarıdır. Felç veya kilitli kalma sendromu yapabilir; büyük ölçüde önlenebilir.

Güncellendi

Nedir

Serum sodyumunun hızla yükselmesini, en sık da kronik hiponatreminin aşırı hızlı düzeltilmesini izleyen santral pons ve bazen diğer beyin bölgelerinin (ekstrapontin miyelinoliz) akut demiyelinizasyonudur.

Kimleri etkiler

Seyrek görülür ancak büyük ölçüde iyatrojenik ve önlenebilir olduğu için önemlidir. Kronik hiponatremili hastanede yatan hastalarda, özellikle alkol kullanım bozukluğu, malnütrisyon veya karaciğer hastalığı olanlarda ve karaciğer naklinden sonra görülür.

Nedenler

  • Kronik hiponatreminin (48 saatten uzun süredir var olan) hızlı düzeltilmesi
  • Hipertonik salin, fark edilmeyen su diürezi veya bir SIADH nedeninin ortadan kalkmasıyla sodyumun hızla yükselmesi
  • Daha seyrek olarak hiponatremisi olmayan hastalarda hızlı sodyum değişimleri

Risk faktörleri

  • Serum sodyumunun yaklaşık 105 mmol/L veya altında olması
  • Alkol kullanım bozukluğu
  • Anoreksiya nervoza ve yeniden beslenme dahil malnütrisyon
  • Hipokalemi
  • İleri karaciğer hastalığı ve karaciğer nakli
  • Hiperemezis gravidarum dahil uzamış kusma ve tiyazid kullanımı

Patofizyoloji

Kronik hiponatremide beyin hücreleri şişmeyi önlemek için organik osmolitlerini kaybeder. Sodyum çok hızlı yükseldiğinde, osmolitler yeniden oluşturulamadan su hücreleri terk eder; bu da oligodendrositlerin büzüşmesine ve hasarına, kan-beyin bariyerinin bozulmasına ve miyelin kaybına yol açar. Santral pons, gri ve beyaz cevherin yoğun karışımı nedeniyle özellikle hassastır. Belirtiler tipik olarak düzeltmeden iki ila altı gün sonra, çoğu zaman başlangıçtaki bir düzelmenin ardından ortaya çıkar.

Sınıflandırma

  • Santral pontin miyelinoliz
  • Ekstrapontin miyelinoliz (bazal ganglionlar, talamus, serebellum, serebral beyaz cevher)
  • Pontin ve ekstrapontin birleşik formlar

Belirti ve bulgular

  • Bifazik seyir: hiponatremik ensefalopatide başlangıçta düzelme, günler sonra nörolojik kötüleşme
  • Dizartri ve disfaji (psödobulber felç)
  • Dört ekstremitede güçsüzlük (kuadriparezi); başlangıçta flask, sonra spastik
  • Konfüzyon, uyuklama ve davranış değişiklikleri
  • Ekstrapontin formlarda tremor, distoni veya parkinsonizm gibi hareket bozuklukları
  • Ağır olgularda kilitli kalma sendromu: uyanık ancak yalnızca gözlerini hareket ettirebilen hasta

Tanı

Klinik
Zaman çizelgesinden şüphelenilir: risk faktörleri olan bir hastada sodyumun hızla yükselmesinden iki ila altı gün sonra yeni beyin sapı veya ekstrapontin bulgular.
Tetkikler
Düzeltme hızını belgelemek için ardışık sodyum değerlerinin gözden geçirilmesi; potasyum, fosfat ve magnezyum dahil elektrolitler; karaciğer fonksiyonları ve beslenme değerlendirmesi. Beyin sapı işitsel uyarılmış yanıtları pontin tutulumu destekleyebilir.
Görüntüleme
Seçilecek görüntüleme testi MR'dır: santral ponsta periferi koruyan T2/FLAIR hiperintensite (çoğu zaman üç dişli çatal veya yarasa kanadı şeklinde) ve daha erken ortaya çıkabilen difüzyon ağırlıklı değişiklikler; MR ilk günlerde normal olabilir ve tekrarlanmalıdır. BT duyarsızdır.

Ayırıcı tanı

Tedavinin amacı

Kronik hiponatreminin kontrollü düzeltilmesiyle korunma; tablo yerleştiğinde destek tedavisi, hava yolunun korunması ve rehabilitasyon.

Tedavi

İzlem
Korunma: kronik hiponatremide sodyum, kılavuzların belirlediği sınırlar içinde yavaşça düzeltilir; sık sodyum kontrolleri (birkaç saatte bir), sıkı sıvı dengesi ve idrar çıkışı izlemi yapılır ve yüksek riskli hastalarda ek dikkat gösterilir.
Akut dönem
Aşırı düzeltme olursa, uzman gözetiminde hipotonik sıvılar ve desmopressin ile sodyumun yeniden düşürülmesi hasarı sınırlayabilir.
Konservatif
Hastanede, çoğu zaman yoğun bakımda destek tedavisi: hava yolunun korunması, beslenme (bazen tüple), aspirasyon, bası yaraları ve trombozun önlenmesi.
Rehabilitasyon
Uzun dönem fizyoterapi, konuşma ve yutma terapisi ve ergoterapi.

Komplikasyonlar

  • Kilitli kalma sendromu
  • Kalıcı kuadriparezi veya spastisite
  • Disfajiye bağlı aspirasyon pnömonisi
  • Solunum yetersizliği
  • Kronik hareket bozuklukları ve bilişsel bozulma
  • Ölüm

Prognoz

Sonuçlar büyük farklılık gösterir: bazı hastalar aylar içinde önemli ölçüde iyileşirken, diğerleri ağır engelli kalır veya ölür. Prognoz erken MR bulgularına göre değerlendirilemez ve destek tedavisiyle iyileşme uzun süre devam edebilir.

Korunma

  • Kronik hiponatreminin kılavuz sınırları içinde kademeli düzeltilmesi
  • Sık sodyum izlemi ve su diürezinin önceden öngörülmesi
  • Sodyum üzerindeki etkisine dikkat edilerek hipokaleminin düzeltilmesi
  • Alkol kullanım bozukluğu, malnütrisyon ve karaciğer hastalığında özel dikkat

Kendinizi sınayın

Cevabı düşünün, sonra görmek için soruya dokunun.

Osmotik demiyelinizasyon sendromunun en sık nedeni nedir?

Kronik hiponatreminin aşırı hızlı düzeltilmesi.

Belirtiler sodyum düzeltilmesinden sonra tipik olarak ne zaman ortaya çıkar?

İki ila altı gün sonra, çoğu zaman başlangıçtaki bir düzelmenin ardından (bifazik seyir).

Santral pontin miyelinolizin en ağır klinik tablosu nedir?

Kilitli kalma sendromu: bilinç ve vertikal göz hareketleri korunmuşken kuadripleji ve anartri.

Tanıyı hangi görüntüleme testi doğrular?

Santral ponsta T2/FLAIR hiperintensite gösteren MR; erken dönemde normal olabilir ve tekrarlanması gerekebilir.

Hangi hasta grupları yüksek risk altındadır?

Alkol kullanım bozukluğu, malnütrisyon, hipokalemi, karaciğer hastalığı veya karaciğer nakli olan hastalar.

Fizyolojide

İlgili hastalıklar

Eğitim amaçlı bilgidir, tıbbi tavsiye değildir. Herhangi bir belirtide bir sağlık profesyoneline başvurun.

Kaynaklar: Osmotic demyelination syndrome: MedlinePlus Medical Encyclopedia (MedlinePlus (U.S. National Library of Medicine), 2025).

← Tüm hastalıklar

Bir hata mı buldunuz?Topluluk için sürekli geliştiriyoruz. Neyin yanlış olduğunu bize yazın, ekibimiz inceleyecek.Hata bildir

Temsili modeldir, yalnızca eğitim amaçlıdır.